Reddingspoging onderneming toelaatbaar

22 september 2014

Het ging slecht met Caravan Centrum BV. Daarin zag de huisbankier aanleiding de financiering op te zeggen. Daarom ging Caravan Centrum op zoek naar een andere nieuwe bank. De nieuwe bank uitte interesse maar wilde nog wat aanvullende informatie ontvangen voordat zij haar definitieve beslissing nam. Intussen ging de handel van Caravan Centrum BV gewoon door. In die fase verkocht zij aan een koper een caravan. Afgesproken werd dat de koper de caravan kon ophalen en uiterlijk op dat moment de koopprijs van € 16.000 diende te betalen.

Kort na het maken van deze afspraak haakte de ‘nieuwe’ bank toch af. Vanaf dat moment ging het rap bergafwaarts met Caravan Centrum BV. De opzegtermijn van de huisbankier liep af en leveranciers haalden de door hen, onder eigendomsvoorbehoud, geleverde caravans op bij Caravan Centrum BV. Daaronder zat ook de caravan die de koper gekocht had.

Dit alles was de koper ontgaan. Echter, in het vertrouwen zijn nieuwe caravan op te kunnen halen maakte hij zo’n 11 dagen nadien de afgesproken € 16.000 over aan Caravan Centrum BV. Nadat hij enkele dagen later opgetogen op de stoep stond bij Caravan Centrum om de caravan mee te nemen bleek hem dat deze er niet meer was.

Het faillissement van Caravan Centrum BV volgde kort daarop. In die BV zat geen geld en dus had koper het nakijken. Hij pikte dat niet en stelde de bestuurder persoonlijk aansprakelijk.

Uitspraak Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch 12 augustus 2014 HD 200.083.979/01

In principe is een bestuurder niet persoonlijk aansprakelijk voor de verplichtingen van zijn bv. Echter, onder omstandigheden kan een bestuurder zich niet achter zijn bv kan verschuilen maar wordt hij persoonlijk schadeplichtig. Wanneer is dat dan? Daarover zegt het Gerechtshof uitspraak gerechtshof.

Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer de bestuurder bij het aangaan van verbintenissen wist of redelijkerwijze behoorde te begrijpen dat de vennootschap niet aan haar verplichtingen zou kunnen voldoen en geen verhaal zou bieden. Toen de bestuurder de caravan verkocht leek het bedrijf nog te redden en dus was er niets mis met de verkoop.

Maar hoe zit het dan met het gegeven dat vervolgens het bedrijf als een kaartenhuis instortte, de caravan al was opgehaald door de leverancier en desondanks de bestuurder de koper niet informeerde over het inmiddels ontstane debacle? Daarover zegt het Hof dat de bestuurder dan aansprakelijk is als hem een persoonlijk ernstig verwijt kan worden gemaakt. Daarvan zal in ieder geval sprake kunnen zijn als de bestuurder wist of redelijkerwijze had behoren te begrijpen dat de door hem bewerkstelligde of toegelaten handelwijze van de vennootschap tot gevolg zou hebben dat deze haar verplichtingen niet zou nakomen en ook geen verhaal zou bieden voor de als gevolg daarvan optredende schade.

Volgens het hof was daarvan geen sprake. De koper was namelijk niet verplicht om vooraf giraal te betalen en had ook pas tijdens het ophalen van de caravan kunnen doen (waarbij alsdan zou zijn gebleken dat de caravan er niet meer stond en hij dus ook niet zou hebben betaald). Ook vond het Hof de hiervoor genoemde 11 dagen (tussen het moment dat het faillissement onafwendbaar werd en de dag dat koper giraal betaalde) te kort om dat de bestuurder aan te rekenen als ernstig verwijt. Zo ontsnapte de bestuurder de dans.

De beslissing dat gedurende herfinancieringsgesprekken de bestuurder de onderneming mag continueren lijkt mij juist. Onbegrijpelijk vind ik het dat de bestuurder 11 dagen straffeloos stil kon blijven zitten zonder de koper te waarschuwen dat hij niet meer moest betalen omdat de caravan er niet meer stond. Een andere rechter zou hier wel eens heel anders over kunnen denken.